Η Ηλιούπολη

gallery/1426548398_facebook_circle-48
gallery/1426548415_twitter_circle-48

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

 

  • Ρέμα της Πικροδάφνης

(α​πό τη Βικιπαίδεια)

Το Ρέμα της Πικροδάφνης είναι το τελευταίο ρέμα της νότιας Αττικής που διατηρείται σε φυσική μορφή και πηγάζει από τη δυτική πλευρά του Υμηττού, καταλήγοντας στη θάλασσα, στα σύνορα Παλαιού Φαλήρου και Καλαμακίου. Η υδρολογική λεκάνη στην οποία διαμορφώνεται ο ρους του έχει συνολική έκταση 22,4 χλμ και μέσο υψόμετρο 260 μ, το οποίο και διασφαλίζει τη ροή των υδάτων έως το επίπεδο της θάλασσας. Περίπου 3 χλμ, από το συνολικό μήκος του ρέματος είναι εγκιβωτισμένα σε τσιμεντένια αναχώματα. Είναι ένα από τα λίγα ρέματα που περνούν μέσα από τον αστικό ιστό της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας και έχει διατηρήσει στο μεγαλύτερο μέρος του μήκους του τον αρχικό του ρου και βλάστηση. Έχει χαρακτηριστεί «ιδιαιτέρου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος» με το ΦΕΚ 281Δ/1993.

Το ρέμα της Πικροδάφνης έχει μήκος περίπου 9,3 χιλιόμετρα και είναι το τρίτο μακρύτερο ποτάμι του λεκανοπεδίου Αττικής μετά τον Κηφισό και τον Ιλισό. Πηγάζει στις δυτικές πλαγιές του Υμηττού, στο Βύρωνα, και στην συνέχεια κατηφορίζει διασχίζοντας την Ηλιούπολη. Στην Ηλιούπολη οι όχθες του ποταμού έχουν διατηρηθεί, σχηματίζοντας ένα πάρκο, με το ποτάμι να ρέει σε πέτρινη κοίτη. Στη συνέχεια το ρέμα εισέρχεται στον Άγιο Δημήτριο, όπου είναι πιο εγκαταλελειμένο και ρέει ανάμεσα σε πολυκατοικίες και άλλα κτίρια, ενώ τμήμα της όχθης έχει μπαζωθεί. Στη συνέχεια το ρέμα σχηματίζει το σύνορο ανάμεσα σε Παλαιό Φάληρο και Άλιμο. Το ρέμα εκβάλλει στο Σαρωνικό, σε ένα μικρό δέλτα στην ακτή Εδέμ στα σύνορα του Παλαιού Φαλήρου με τον Άλιμο, πλησίον της μαρίνας Αλίμου.

Το ρέμα σε πολλά σημεία έχει υποβαθμιστεί, με σκουπίδια και μπάζα στις όχθες, ενώ μπορεί μέσα στο ποτάμι να καταλήγουν και λύματα από σπίτια τα οποία δεν έχουν συνδεθεί με το δίκτυο αποχέτευσης μέσω παρόνομων συνδέσεων με αγωγούς ομβρίων υδάτων.

gallery/288px-γέφυρα_στο_ρέμα_της_πικροδάφνης

Εκβολές: Σαρωνικός κόλπος, μεταξύ Παλαιού Φαλήρου και Καλαμακίου

  • Ο Υμηττός

Ο Υμηττός είναι βουνό της Αττικής. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αθήνας. Υψώνεται μεταξύ του λεκανοπεδίου Αθηνών και των Μεσογείων με κατεύθυνση από Β. προς Ν. από τη δίοδο του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού καταλήγοντας πάνω από τη Βούλα και τη Βάρη. Διαθέτει μεγάλες εκτάσεις πρασίνου, ενώ η υψηλότερη κορυφή του φτάνει τα 1026 μ. Τα πετρώματά του περιέχουν ασβεστόλιθους, σχιστόλιθους και μεγάλες μάζες μαρμάρου και μαρμαρυγιακών σχιστολίθων.

Περίπου στο μέσον χωρίζεται σε δύο τμήματα, το βόρειο με τη ψηλότερη κορφή του που οι αρχαίοι Αθηναίοι τον ονόμαζαν Μέγα Υμηττό και το νοτιότερο Ελάττονα ή Άνυδρο Υμηττό (σήμερα Μαυροβούνι και Κόντρα). Η υψηλότερη κορυφή του λέγεται Εύζωνας. Το Kορακοβούνι είναι ένα από τα πιο μεγάλα συνβουνά του Υμηττού. Προκυμαίνεται απο 3300 τ.μ κι η κορυφή του αγγίζει τα 728 μέτρα πάνω από την στάθμη της Θάλασσας, βρίσκεται δε κοντά στην περιοχή της Πεντέλης.

Το βουνό είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία της αρχαίας Αθήνας:  Σύμφωνα με τα ευρήματα και τις ιστορικές πηγές, στην περιοχή του όρους είχαν ιδρυθεί κατά την αρχαιότητα ιερά. Στη δυτική πλευρά του όρους υπήρχαν λατομεία εξόρυξης μαρμάρου, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή μνημείων στους Ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους. Ο Υμηττός παρ’ όλες τις καταπατήσεις των εδαφών του, την άναρχη δόμηση των ριζών του και των καταστροφικών συνεπειών των πυρκαγιών, διαθέτει – ακόμη – πλούσια βλάστηση. Διακρίνεται για τη μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και Πανίδας που το καθιστούν ένα σημαντικό βιότοπο της Αττικής. Τα τελευταία χρόνια νομοθετήθηκαν ειδικά μέτρα για την προστασία του. Αποτελεί έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς των κατοίκων της πρωτεύουσας που θέλουν να θέλουν να έρθουν κοντά στη φύση. Προσφέρεται για περιπάτους, ενώ ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος φτάνει ως την κορυφή του βουνού.

Εκτός όμως από τις ομορφιές της φύσης στον Υμηττό υπάρχουν και αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και σπουδαία βυζαντινά μοναστήρια. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν:

η μονή Καισαριανής, που χρονολογείται από τον 2ο αιώνα και είναι κτισμένη στις πλαγιές του βουνού, πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού. Η μονή άκμασε τον 12ο και 13ο αιώνα όπου αποτελούσε πολιτιστικό και πνευματικό κέντρο.
η μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και
η μονή του Αγίου Ιωάννου του Κυνηγού που είναι κτισμένη στη βορειότερη κορυφή του Υμηττού και κτίστηκε τον 12ο αιώνα.

Ξακουστό προϊόν του βουνού είναι το μέλι Υμηττού, συχνά προερχόμενο από θυμάρι (θυμαρίσιο).

Στον Υμηττό επίσης βρίσκεται το κύριο κέντρο εκπομπής για τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς στην Αττική.

Λαογραφία: Κοινώς, ο Υμηττός ονομάζεται «Τρελός» (ή Τρελοβούνι), όνομα που πιθανόν προέρχεται από την γαλλική προσφώνηση très long (πολύ μακρύς) ξένων επισκεπτών. Εξ αυτού παλαιότερα τους Αθηναίους τους αποκαλούσαν τελείως παλαβούς «αφού ο Ήλιος έβγαινε απ τον Τρελό και έδυε στο Δαφνί». Επίσης ελαφρά τραγούδια είχαν θέμα τους τον Υμηττό όπως το «Εκεί ψηλά στον Υμηττό υπάρχει κάποιο μυστικό...» κ.λ.π. 

gallery/thea-3-big
gallery/image_preview
gallery/unnamed (1)(556)(1)
gallery/thea-big